Met Bloom’s conversion from atheism to the Orthodox faith

https://cominghomeorthodoxy.wordpress.com

COMING HOME – ORTHODOXY

Met Bloom’s conversion from atheism to the Orthodox faith

This week’s spiritual lesson: We concluded last week our long series of excerpts from the Diocesan conference by Metropolitan Anthony (Bloom) at Effingham, England, in May, 1983. It occurs to me it might be useful to continue the Metropolitan’s account of his conversion from atheism to the Orthodox faith:

…Then my leader explained to me that everyone who belonged to my group had reacted in exactly the same way, and if no one came we would all be put to shame because the priest had come and we would be disgraced if no one attended his talk. My leader was a wise man. He did not try to convince me that I should listen attentively to his words so that I might perhaps find truth in them: ‘Don’t listen,’ he said. ‘I don’t care, but sit and be a physical presence’. That much loyalty I was prepared to give to my youth organization and that much indifference I was prepared to offer to God and to his minister. So I sat through the lecture, but it was with increasing indignation and distaste. The man who spoke to us, as I discovered later, was a great man, but I was then not capable of perceiving his greatness. I saw only a vision of Christ and of Christianity that was profoundly repulsive to me. When the lecture was over I hurried home in order to check the truth of what he had been saying. I asked my mother whether she had a book of the Gospel, because I wanted to know Continue reading “Met Bloom’s conversion from atheism to the Orthodox faith”

Advertisements

Ένας Ορθόδοξος Ιερέας από το Exeter της Αγγλίας μας αφηγείται τη δική του μοναδική ιστορία με την οποία γνώρισε την Ορθοδοξία

http://conversionstoorthodoxy.wordpress.com

CONVERSIONS TO ORTHODOXY

Ένας Ορθόδοξος ιερέας από το

Exeter της Αγγλίας μας αφηγείται τη δική του μοναδική ιστορία

με την οποία γνώρισε την Ορθοδοξία

Κι ἕνας ἱερεύς ἀπό τό Exeter τῆς Ἀγγλίας: «Ἕνας ἀπ’ τούς ἱερεῖς τῆς ἐνορίας τοῦ Exeter τῆς Αγγλίας, ὁ μεγαλύτερος σέ ἡλικία, μᾶς ἀφηγήθηκε τή δική του μοναδική ἱστορία μέ τήν ὁποία γνώρισε τήν Ὀρθοδοξία:

“Ἦμουν στό Παρίσι, ἔβρεχε κι ἔπρεπε κάπου νά πάω γιά νά μείνω στεγνός. Εἶδα κοντά μου μιά πόρτα καί μπῆκα. Δέν μπορῶ νά πῶ ὅτι εἶδα τό ἐξωτερικό τῆς ἐκκλησίας διότι ἔβρεχε· ἁπλά εἶδα τήν πόρτα καί μπῆκα. Ἄν δέν ἔβρεχε, δέν θά ἔμπαινα! Ἀνοίγοντας ἀπότομα τήν ἐξωτερική πόρτα, παραπάτησα κι ἔπεσα σέ μιά ἄλλη πόρτα κι ἔτσι μπῆκα στήν ἐκκλησία. Χωρίς νά θέλω νά ἐνοχλήσω κανένα, κάθισα πίσω στή γωνία καί παρακολουθοῦσα. Μόλις ἀπέκτησα περισσότερη αὐτοπεποίθησι, προχώρησα γιατί ἤθελα νά μάθω τί συμβαίνει, ποῦ βρίσκομαι. Εἶδα τίς εἰκόνες, τούς σταυρούς καί σκέφθηκα ὅτι πρέπει νά ἦταν ἐκκλησία. Ἀναρωτιόμουν ἄν ἦταν Συναγωγή, γιατί δέν εἶχα δεῖ ποτέ νά φοροῦν τά ἄμφια μέ τέτοιο τρόπο. Τά ἄμφια, τό λιβάνι, ὁλόκληρη ἡ ὀπτική ἐντύπωσι τῆς Continue reading “Ένας Ορθόδοξος Ιερέας από το Exeter της Αγγλίας μας αφηγείται τη δική του μοναδική ιστορία με την οποία γνώρισε την Ορθοδοξία”

St. John The Baptist, the Orthodox Monastery, Tolleshunt Knights, Essex, England

https://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

erc_aerial-920x540

St. John The Baptist, the Orthodox Monastery,

Tolleshunt Knights, Essex, England

If you want go to the St. John the Baptist Monastery and talk with Father Zacharias.

The address is:

The Old Rectory, Rectory Road,

Tolleshunt Knights, By Maldon,

Essex CM9 8EZ, United Kingdom

Tel.: (+44) (0) 1621 816 471

to get there from LONDON

1. go to Liverpool Street Station (you can get there by UNDERGROUND)

2. get a train to WITHAM

3. get a taxi to the monastery of Saint John the Baptist (say Tolleshunt Knights if the taxi driver does not know the monastery)

https://www.facebook.com/monasterystjohnbaptistessex/info?tab=page_info

https://www.facebook.com/monasterystjohnbaptistessex

FACEBOOK OF MONASTERY ST JOHN BAPTIST ESSEX

Click HERE

Link: The Orthodox Monastery of All Celtic Saints – An Orthodox Presence in the Hebrides Islands, Scotland, UK

NbPsFti

http://mullmonastery.com

The Orthodox Monastery of All Celtic Saints

An Orthodox Presence in the Hebrides Islands, Scotland, UK

Η συγχωρητικότητα, η νηστεία, ο Άγιος Όσβαλντ (St Oswald) της Αγγλίας (+642) & ο Άγιος Στάρετς Θεόφιλος ο δια Χριστόν Σαλός του Κιέβου (+1853)

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Η συγχωρητικότητα, η νηστεία, ο Άγιος Όσβαλντ (St Oswald) της Αγγλίας (+642) & ο Άγιος Στάρετς Θεόφιλος ο δια Χριστόν Σαλός του Κιέβου (+1853)

╰⊰¸¸.•¨*

Κήρυγμα τοῦ Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ στό Εὐαγγέλιο της Κυριακῆς

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ (Μθ 6, 14-21)

Τρία πράγματα τονίζει ὁ Κύριός μας στό σημερινό Εὐαγγέλιο: τή συγχωρητικότητα, τήν τήρησι τῆς νηστείας χωρίς τυμπανοκρουσίες καί τό θησαυρισμό ὄχι στή γῆ, ἀλλά στόν οὐρανό. Θά σᾶς σχολιάσω μέ λίγες πινελιές τό καθένα.

1. Ἡ συγχωρητικότητα. «Τήν ἐπιτυγχάνουμε μέ τήν ἐπιμονή στήν κατόρθωσί της. Πρίν ἀπό 15 περίπου χρόνια σέ κάποια κομμουνιστική χώρα δολοφόνησαν ἕναν ἱερέα. Μέ τό ἄκουσμα τῆς εἰδήσεως αὐτῆς «ἕνα πελώριο πλῆθος πού ἦταν συγκεντρωμένο στήν ἐκκλησία ἐκείνη τή νύχτα, ἔνιωσε πανικό καί ἀπόγνωσι. Ἕνας ἱερέας ἄρχισε νά μιλᾶ, ἀλλά τά λόγια του πνίγηκαν μέσα στήν ὀχλοβοή. Συνέχισε μέ σταθερή φωνή νά ἀπαγγέλη τό Πάτερ Ἡμῶν, μόλις σκεπάζοντας τόν ἦχο τῶν λυγμῶν καί τῶν κραυγῶν. Ὅταν ἔφθασε στή φράσι “ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν”, σταμάτησε. Τό ἐκκλησίασμα δέν τόν ἀκολουθοῦσε. Ἐπανέλαβε τή φράσι. Κλαίγοντας μέ ἀναφιλητά, οἱ ἄνθρωποι καί πάλι δέν πρόφεραν τά λόγια του. Μέ τή φωνή του νά σπάη κι αὐτή, ὁ ἱερέας πρόσταξε, “Ἐπαναλάβετε τά λόγια μου”, καί ἐπανέλαβε γιά τρίτη φορά τή φράσι. Ἐπιτέλους, τό ἐκκλησίασμα ἕνωσε τή φωνή του, προφέροντας τά λόγια αὐτά μέ τρομερή δύναμι»(περ. Επ, Ἰα 1986, 141).

2. Ἡ νηστεία. «Τό νά ὑπερηφανεύεται κάποιος γιά τή νηστεία του, ἐξηγοῦσε ὁ Γέροντας Ζωσιμᾶς τῆς Σιβηρίας, εἶναι παραλογισμός. Μπορεῖ ἕνας τεχνίτης νά ὑπερηφανεύεται ἐπειδή ἔχει πολλά ἐργαλεῖα, ἄν μέ αὐτά δέν κάνει ἕνα ὠφέλιμο καί καλό ἔργο; Ὅμοια καί ἡ νηστεία, ὅπως καί ὅλοι οἱ σωματικοί κόποι, εἶναι μόνο ἐργαλεῖα ἀρετῆς, ὄχι ἀρετές»(ΗΒ, 275). Καμμία ὑπερηφάνεια λοιπόν, ἄν χρησιμοποιοῦμε τό ἐργαλεῖο αὐτό τῆς ἀρετῆς.

3. Ἡ σύναξι πραγματικῶν θησαυρῶν. Μεταφερόμασθε στόν 7ο αἰ. στήν ὀρθόδοξη ἀκόμα Βρεταννία. «Κάποιο Πάσχα, ὁ βασιλεύς Ἅγιος Ὄσβαλντ (St Oswald) τῆς Νorthumbria, ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας, συνέτρωγε μέ τόν ἐπίσκοπο. Μπροστά τους βρισκόταν ἕνας περίτεχνος ἀσημένιος δίσκος γεμάτος ἐκλεκτά φαγητά. Κάποια στιγμή πληροφόρησαν τό βασιλέα ὅτι στήν πύλη τοῦ παλατιοῦ εἶχαν ἔλθει πτωχοί πού περίμεναν τήν ἐλεημοσύνη του. Ἀμέσως ὁ Ἅγιος Ὄσβαλντ (St Oswald) ἔδωσε τό δίσκο σέ ἕναν ὑπασπιστή μέ τήν ἐντολή, ἀφοῦ μοιράση τά φαγητά, νά κόψη τό δίσκο σέ μικρά τεμάχια καί νά τά μοιράση ἐλεημοσύνη. Ὁ ἐπίσκοπος Lindisfarne Ἀιδανός, ἅγιος κι αὐτός τῆς Ἐκκλησίας, συγκινημένος ἔπιασε τό δεξί χέρι τοῦ εὐσεβοῦς μονάρχου καί ἀνεφώνησε: “Εἴθε τοῦτο τό χέρι νά εἶναι πάντα δυνατό καί δοξασμένο”. Ὅπως θά δοῦμε, ἡ εὐχή αὐτή ἐκπληρώθηκε ἀργότερα, μετά τό θάνατο τοῦ βασιλέως.

Ὁ Ὀσβάλδος μέ τή σύνεσι καί τήν ἁγιότητά του ἕνωσε τά βασίλεια τῆς Δεΐρας καί τῆς Βερνικίας. Στίς 5 Αὐγούστου τοῦ ἔτους 642 ἔπεσε σε μάχη ἐναντίον τοῦ εἰδωλολάτρου βασιλέως τῶν Μερκιανῶν Ρenda ἀμυνόμενος τῆς πίστεως καί τῆς πατρίδος του. Ἦταν μόλις 38 ἐτῶν. Τό τέλος του ὑπῆρξε μαρτυρικό. Ἐνῶ αὐτός ἀκόμη προσευχόταν γιά τίς ψυχές τῶν σωματοφυλάκων του πού εἶχαν ὅλοι σκοτωθῆ, οἱ εἰδωλολάτρες τόν ἀπεκεφάλισαν καί κατά διαταγήν τοῦ Ρenda τεμάχισαν τελετουργικά τό σῶμα του πρός τιμήν τοῦ θεοῦ τους Woden καί ὕψωσαν τό κεφάλι καί τούς δύο βραχίονές του πάνω σέ ξύλινους πασσάλους στό πεδίο τῆς μάχης. Ἕνα χρόνο ἀργότερα ὅταν ὁ ἀδελφός καί διάδοχος τοῦ Αγίου Ὄσβαλντ (St Oswald), βασιλεύς Οswy, ἐπανέκτησε τήν περιοχή, βρῆκε τά λείψανα τοῦ μάρτυρος ἀδελφοῦ του, ἀπό τά ὁποῖα ἡ μέν κάρα καί τό ἀριστερό χέρι εἶχαν ὑποστῆ τή φυσιολογική φθορά, τό δεξιό ὅμως χέρι (ἐκεῖνο γιά τό ὁποῖο εἶχε εὐχηθῆ ὁ ἐπίσκοπος Άγιος Aidan) βρέθηκε ἀδιάφθορο». Καί αὐτό συνέβη βέβαια διότι τό χέρι αὐτό μέ τήν ἐλεημοσύνη σύναζε θησαυρούς στόν οὐρανό, ἦταν δηλ. ἐργαλεῖο ἐκείνου τοῦ χώρου.

Τέλος λόγου: Ὁ,τιδήποτε καλό πράξουμε σ᾽ αὐτή τή ζωή ἔχει ἀντίκρυσμα στήν ἄλλη ζωή ὅπου καί θά μᾶς τό ἀνταποδώση στό φανερό ὁ Κύριός μας, ἐφόσον ἐδῶ ἐργασθήκαμε χωρίς ἐπίδειξι.

Γι᾽ αὐτό καί ὁ στάρετς Θεόφιλος σ᾽ αὐτούς πού κρυφά τοῦ ᾽πῆραν τό παληό μοναχικό σχῆμα καί τοῦ ἀγόρασαν καινούργιο, εἶπε: «Ἐμπαῖχτες! Ποιός θά παρουσιαζόταν ποτέ νά τόν ἐπιθεωρήση ὁ Τσάρος, χωρίς νά φοράη τά παράσημά του καί ὅλα του τά ἐμβλήματα; Τί κέρδισα μ᾽ αὐτό τό καινούριο Σχῆμα; Ἐνῶ πάνω στό παληό εἶναι ὥς τώρα ἀποτυπωμένα τόσα πράγματα μέ ἀξία καί ὀμορφιά».

Μακάρι κι ἐμεῖς στήν οὐράνια ἐπιθεώρησι νά ἔχουμε νά ἐπιδείξουμε στόν Κύριο τέτοια παράσημα.

Ἀπό το Βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ, Ἐκδόσεις Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός (2108220542), Σταμάτα 2018

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

 

The Not So Eastern Church – Fr. Lawrence Farley

https://greatbritainofmyheart.wordpress.com

http://romancatholicsmetorthodoxy.wordpress.com

http://irelandofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

ROMAN CATHOLICS MET ORTHODOXY

IRELAND OF MY HEART

celtic-cross

The Not So Eastern Church

by

Fr. Lawrence Farley

Source:

https://oca.org

https://oca.org/reflections/fr.-lawrence-farley/the-not-so-eastern-church

ORTHODOX CHURCH IN AMERICA

I can, I think, count on the fingers of my one hand the number of times I have described myself as an Eastern Orthodox. Usually the preferred self-designation is simply “Orthodox,” but sometimes this provokes confusion, as when I am further asked, “Oh, are you Jewish?” The respondent has clearly heard of Orthodox Jews, and supposes that I must be one of them, though you would think the big pectoral cross around my neck would tip them off somewhat that I was a Christian. On these occasions I am reduced to elaborating more fully, saying that I am an Eastern Orthodox Christian: “You know, like the Russians, or the Greeks?” The respondent’s eyes then glaze over for a moment, since I am neither Russian, nor Greek, but they usually let the matter drop. In these conversations, the adjective “eastern” serves to connect me with a known quantity, such as the Russian Orthodox Church or the Greek Orthodox Church—i.e. the ones on television with the fancy robes and the icons.

There is a reason for not referring to our Church as “the Eastern Orthodox Church”—namely, that we are not in fact eastern. Our own jurisdiction has its membership in the west (i.e. North America), and my own parish is situated on the extreme west coast of that western continent. So, in what sense are we eastern? Only in the historical sense, and long dead history at that. In the first millennium the Church was dispersed throughout the Roman world, living in the west from Britain to Rome and in the east, from Jerusalem to Parthia and beyond. (Yep, Parthia. Like I said: long dead history.) In those far off days, east was east and west was west and never (or rarely) the twain shall meet. The church organized itself into patriarchates, including the famous five of the so-called “Pentarchy”, even though the actual reality never was quite as tidy as all that. In this ancient system, you had Rome leading the west, and Constantinople leading the east. Latin flourished out west, and Greek out east (and later on, Slavic languages in the northern land of the Rus) and, oh yes, Syriac. In those days, the designations of “western church” and “eastern church” meant something, since the faithful who lived in the west didn’t often Continue reading “The Not So Eastern Church – Fr. Lawrence Farley”

Teach your children love – By Orthodox Monastery of All Celtic Saints in Isle of Mull, Hebrides Islands, Scotland

http://easternorthodoxchurch.wordpress.com

EASTERN ORTHODOX CHURCH

IMG_0102-768x1024

“Build Christian values in them, not Christian knowledge.

Work with their hearts, rather than their minds, because the theology of the heart cannot be erased”

(Fr. Seraphim, Orthodox Monastery of All Celtic Saints)

on-the-shore

Teach your children love

by

Orthodox Monastery of All Celtic Saints

in Isle of Mull, Hebrides Islands, Scotland

What exactly is there to teach a child (or a teenager, for that matter)? In what ways is it beneficial for a child to sit down and learn about the Holy Trinity or Christ’s two natures? Is that where we should start? Are dogmas the central focus?

To me, church school is an interesting, but completely alien concept. The idea that I may go to church for anything else except worship feels strange. The notion that I can be taught about worship – by any other means except worship itself – is also strange. I instinctively dislike the thought that someone would try to ‘school’ me about God.

As a monastic, I haven’t had the experience of raising my own children. But I was a child once, and my memories of those years are all built around emotions, not knowledge: I remember playing, I remember my best friends, I remember some of the naughty jokes we played on the old people (that is, Continue reading “Teach your children love – By Orthodox Monastery of All Celtic Saints in Isle of Mull, Hebrides Islands, Scotland”