Η συγχωρητικότητα, η νηστεία, ο Άγιος Όσβαλντ (St Oswald) της Αγγλίας (+642) & ο Άγιος Στάρετς Θεόφιλος ο δια Χριστόν Σαλός του Κιέβου (+1853)

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Η συγχωρητικότητα, η νηστεία, ο Άγιος Όσβαλντ (St Oswald) της Αγγλίας (+642) & ο Άγιος Στάρετς Θεόφιλος ο δια Χριστόν Σαλός του Κιέβου (+1853)

╰⊰¸¸.•¨*

Κήρυγμα τοῦ Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ στό Εὐαγγέλιο της Κυριακῆς

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ (Μθ 6, 14-21)

Τρία πράγματα τονίζει ὁ Κύριός μας στό σημερινό Εὐαγγέλιο: τή συγχωρητικότητα, τήν τήρησι τῆς νηστείας χωρίς τυμπανοκρουσίες καί τό θησαυρισμό ὄχι στή γῆ, ἀλλά στόν οὐρανό. Θά σᾶς σχολιάσω μέ λίγες πινελιές τό καθένα.

1. Ἡ συγχωρητικότητα. «Τήν ἐπιτυγχάνουμε μέ τήν ἐπιμονή στήν κατόρθωσί της. Πρίν ἀπό 15 περίπου χρόνια σέ κάποια κομμουνιστική χώρα δολοφόνησαν ἕναν ἱερέα. Μέ τό ἄκουσμα τῆς εἰδήσεως αὐτῆς «ἕνα πελώριο πλῆθος πού ἦταν συγκεντρωμένο στήν ἐκκλησία ἐκείνη τή νύχτα, ἔνιωσε πανικό καί ἀπόγνωσι. Ἕνας ἱερέας ἄρχισε νά μιλᾶ, ἀλλά τά λόγια του πνίγηκαν μέσα στήν ὀχλοβοή. Συνέχισε μέ σταθερή φωνή νά ἀπαγγέλη τό Πάτερ Ἡμῶν, μόλις σκεπάζοντας τόν ἦχο τῶν λυγμῶν καί τῶν κραυγῶν. Ὅταν ἔφθασε στή φράσι “ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν”, σταμάτησε. Τό ἐκκλησίασμα δέν τόν ἀκολουθοῦσε. Ἐπανέλαβε τή φράσι. Κλαίγοντας μέ ἀναφιλητά, οἱ ἄνθρωποι καί πάλι δέν πρόφεραν τά λόγια του. Μέ τή φωνή του νά σπάη κι αὐτή, ὁ ἱερέας πρόσταξε, “Ἐπαναλάβετε τά λόγια μου”, καί ἐπανέλαβε γιά τρίτη φορά τή φράσι. Ἐπιτέλους, τό ἐκκλησίασμα ἕνωσε τή φωνή του, προφέροντας τά λόγια αὐτά μέ τρομερή δύναμι»(περ. Επ, Ἰα 1986, 141).

2. Ἡ νηστεία. «Τό νά ὑπερηφανεύεται κάποιος γιά τή νηστεία του, ἐξηγοῦσε ὁ Γέροντας Ζωσιμᾶς τῆς Σιβηρίας, εἶναι παραλογισμός. Μπορεῖ ἕνας τεχνίτης νά ὑπερηφανεύεται ἐπειδή ἔχει πολλά ἐργαλεῖα, ἄν μέ αὐτά δέν κάνει ἕνα ὠφέλιμο καί καλό ἔργο; Ὅμοια καί ἡ νηστεία, ὅπως καί ὅλοι οἱ σωματικοί κόποι, εἶναι μόνο ἐργαλεῖα ἀρετῆς, ὄχι ἀρετές»(ΗΒ, 275). Καμμία ὑπερηφάνεια λοιπόν, ἄν χρησιμοποιοῦμε τό ἐργαλεῖο αὐτό τῆς ἀρετῆς.

3. Ἡ σύναξι πραγματικῶν θησαυρῶν. Μεταφερόμασθε στόν 7ο αἰ. στήν ὀρθόδοξη ἀκόμα Βρεταννία. «Κάποιο Πάσχα, ὁ βασιλεύς Ἅγιος Ὄσβαλντ (St Oswald) τῆς Νorthumbria, ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας, συνέτρωγε μέ τόν ἐπίσκοπο. Μπροστά τους βρισκόταν ἕνας περίτεχνος ἀσημένιος δίσκος γεμάτος ἐκλεκτά φαγητά. Κάποια στιγμή πληροφόρησαν τό βασιλέα ὅτι στήν πύλη τοῦ παλατιοῦ εἶχαν ἔλθει πτωχοί πού περίμεναν τήν ἐλεημοσύνη του. Ἀμέσως ὁ Ἅγιος Ὄσβαλντ (St Oswald) ἔδωσε τό δίσκο σέ ἕναν ὑπασπιστή μέ τήν ἐντολή, ἀφοῦ μοιράση τά φαγητά, νά κόψη τό δίσκο σέ μικρά τεμάχια καί νά τά μοιράση ἐλεημοσύνη. Ὁ ἐπίσκοπος Lindisfarne Ἀιδανός, ἅγιος κι αὐτός τῆς Ἐκκλησίας, συγκινημένος ἔπιασε τό δεξί χέρι τοῦ εὐσεβοῦς μονάρχου καί ἀνεφώνησε: “Εἴθε τοῦτο τό χέρι νά εἶναι πάντα δυνατό καί δοξασμένο”. Ὅπως θά δοῦμε, ἡ εὐχή αὐτή ἐκπληρώθηκε ἀργότερα, μετά τό θάνατο τοῦ βασιλέως.

Ὁ Ὀσβάλδος μέ τή σύνεσι καί τήν ἁγιότητά του ἕνωσε τά βασίλεια τῆς Δεΐρας καί τῆς Βερνικίας. Στίς 5 Αὐγούστου τοῦ ἔτους 642 ἔπεσε σε μάχη ἐναντίον τοῦ εἰδωλολάτρου βασιλέως τῶν Μερκιανῶν Ρenda ἀμυνόμενος τῆς πίστεως καί τῆς πατρίδος του. Ἦταν μόλις 38 ἐτῶν. Τό τέλος του ὑπῆρξε μαρτυρικό. Ἐνῶ αὐτός ἀκόμη προσευχόταν γιά τίς ψυχές τῶν σωματοφυλάκων του πού εἶχαν ὅλοι σκοτωθῆ, οἱ εἰδωλολάτρες τόν ἀπεκεφάλισαν καί κατά διαταγήν τοῦ Ρenda τεμάχισαν τελετουργικά τό σῶμα του πρός τιμήν τοῦ θεοῦ τους Woden καί ὕψωσαν τό κεφάλι καί τούς δύο βραχίονές του πάνω σέ ξύλινους πασσάλους στό πεδίο τῆς μάχης. Ἕνα χρόνο ἀργότερα ὅταν ὁ ἀδελφός καί διάδοχος τοῦ Αγίου Ὄσβαλντ (St Oswald), βασιλεύς Οswy, ἐπανέκτησε τήν περιοχή, βρῆκε τά λείψανα τοῦ μάρτυρος ἀδελφοῦ του, ἀπό τά ὁποῖα ἡ μέν κάρα καί τό ἀριστερό χέρι εἶχαν ὑποστῆ τή φυσιολογική φθορά, τό δεξιό ὅμως χέρι (ἐκεῖνο γιά τό ὁποῖο εἶχε εὐχηθῆ ὁ ἐπίσκοπος Άγιος Aidan) βρέθηκε ἀδιάφθορο». Καί αὐτό συνέβη βέβαια διότι τό χέρι αὐτό μέ τήν ἐλεημοσύνη σύναζε θησαυρούς στόν οὐρανό, ἦταν δηλ. ἐργαλεῖο ἐκείνου τοῦ χώρου.

Τέλος λόγου: Ὁ,τιδήποτε καλό πράξουμε σ᾽ αὐτή τή ζωή ἔχει ἀντίκρυσμα στήν ἄλλη ζωή ὅπου καί θά μᾶς τό ἀνταποδώση στό φανερό ὁ Κύριός μας, ἐφόσον ἐδῶ ἐργασθήκαμε χωρίς ἐπίδειξι.

Γι᾽ αὐτό καί ὁ στάρετς Θεόφιλος σ᾽ αὐτούς πού κρυφά τοῦ ᾽πῆραν τό παληό μοναχικό σχῆμα καί τοῦ ἀγόρασαν καινούργιο, εἶπε: «Ἐμπαῖχτες! Ποιός θά παρουσιαζόταν ποτέ νά τόν ἐπιθεωρήση ὁ Τσάρος, χωρίς νά φοράη τά παράσημά του καί ὅλα του τά ἐμβλήματα; Τί κέρδισα μ᾽ αὐτό τό καινούριο Σχῆμα; Ἐνῶ πάνω στό παληό εἶναι ὥς τώρα ἀποτυπωμένα τόσα πράγματα μέ ἀξία καί ὀμορφιά».

Μακάρι κι ἐμεῖς στήν οὐράνια ἐπιθεώρησι νά ἔχουμε νά ἐπιδείξουμε στόν Κύριο τέτοια παράσημα.

Ἀπό το Βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ, Ἐκδόσεις Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός (2108220542), Σταμάτα 2018

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s